ಗಡಿಯಾರ!

ಅದೊಂದು ಛೋಟೆಖಾನ್ ಸಾಹೇಬರ ಖಾನದಾನಿ ದುಕಾನು. ಅದರ ದರವಾಜಾದ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಜನ ಕಾಲದ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಗಡಿಯಾರ. ಖಾನ್ ಸಾಹೇಬರು ಮುಂಜಾವಿನ ನಮಾಜಿಗೆ ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ,  ತನ್ನ ಪ್ರೇಯರ್ ಗೆಂದು ತೆರಳುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎದುರಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ನಿತ್ಯ ದುಕಾನು ಮುಂದೆಯೇ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ದುಕಾನಿನ ದೊಡ್ಡ ಗಡಿಯಾರ ನೋಡಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಕೈಗಡಿಯಾರ ಸೆಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ನಿತ್ಯವೂ ಇದನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನಾತ. ಛೋಟೆಖಾನ್ ಸಾಹೇಬರು ಇದನ್ನು ತುಂಬ ದಿನಗಳಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ವಿಚಿತ್ರ ಕುತೂಹಲ ಇವರ ತಲೆ ತಿನ್ನತೊಡಗಿತ್ತು. ಇವನ್ನ ತಡೆದು ಒಮ್ಮೆ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರು.
 ಎಂದಿನಂತೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ದುಕಾನಿನೆದುರು ನಿಂತ. ಗಡಿಯಾರ ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಕೈಗಡಿಯಾರ ಸೆಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದ. ಛೋಟೆಖಾನ್ ಸಾಹೇಬರು ಚಂಗನೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯತ್ತ ನೆಗೆದು ಗಬಕ್ಕನೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು. ಆತ ಗಾಬರಿಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಸುಮ್ಮನೇ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟ. ಅವನ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಛೋಟೆಖಾನ್ ಸಾಹೇಬರು ದಂಗಾದರು.
 ಅಲ್ಲ ಮೀಯಾ, ನಿತ್ಯ ನಮ್ಮ ದುಕಾನಿನ ಗಡಿಯಾರ ನೋಡಿಕೊಂಡೇ ನಿನ್ನ ಕೈಗಡಿಯಾರ ಸೆಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಯಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ?
'ಖಾನ್ ಸಾಹೇಬರೆ ನಾನು ಮಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ಫೋರಮನ್ ಆಗಿದ್ದೆ. ನಿತ್ಯ ಇದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸೈರನ್ ಮೊಳಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನನ್ನ ಜವಾಬುದಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಅದು ಇದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮೊಳಗುತ್ತಾ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹೀಗೆ ಖಾತರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನಷ್ಟೇ' ಎಂದನಾತ.
 ತತ್ಥೇರಿಕೆ, ನಿಮ್ಮ ಮಿಲ್ ಸರಿ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕೂಗುವುದನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡೇ ನನ್ನ ದುಕಾನು ಗಡಿಯಾರ ಸೆಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆನಲ್ಲಯ್ಯಾ... ಎಂದು ಗಡ್ಡ ಕೆರೆದುಕೊಂಡ ಖಾನ್ ಸಾಹೇಬರು ನಮಾಜಿಗೆ ಹೊರಡಲನುವಾದರು.
 ಎಲ್ಲ ಒಂದೇಯಾ, ನೀವು ನಮಾಜಿಗೆ ಹೊಗ್ತೀರಿ, ನಾನು ಪ್ರೇಯರ್ ಗೆ ಹೋಗ್ತೀನಿ, ಇದೂ ಹಾಗೇಯಾ ಎಂದನಾತ.
ಅದು ಹೇಗೆ ಎಂದರು ಖಾನ್ ಸಾಹೇಬರು.
ಆತ ಹೇಳಿದ- 'ಮಿಯಾ, ಅದು ನಿಮ್ಮದು ದೊಡ್ಡ ಗೋಡೆ ಗಡಿಯಾರ, ಅಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡದು ಚರ್ಚ್ ಗಡಿಯಾರ, ಇದು ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಡಿಯಾರ. ಗಡಿಯಾರ ಬೇರೆ. ಆದರೆ ಸಮಯ ಒಂದೇಯಾ...'